Το άρωμά της είναι θεσπέσιο, όπως και η γεύση που δίνει στα φαγητά, στα οποία χρησιμοποιείται. Η κατανάλωσή της σαν έδεσμα, αλλά και για φαρμακευτικούς σκοπούς, κυρίως όμως για τις αφροδισιακές της ιδιότητες, είναι γνωστή από πολύ παλιά (Σουμέριοι, Θεόφραστος, Διοσκουρίδης κ.λ.π.).
Το μέγεθός της ποικίλλει, από αυτό του ρεβιθιού, έως αυτό του πορτοκαλιού, ή και μεγαλύτερο ακόμη και είναι σκληρή όπως η πατάτα. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες που ωριμάζουν σε διαφορετικές εποχές του χρόνου.
Η καλλιέργειά της είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ΦΥΣΙΚΗ (ούτε καν βιολογική) και κινείται σε 4 άξονες:
Δεν είναι υδροβόρα, μιας και απαιτεί το ελάχιστο νερό που θα χρειαζόταν οποιαδήποτε καλλιέργεια (σκεφθείτε τι απαιτήσεις σε νερό έχει ένα πουρνάρι: μηδαμινές).
Δεν χρειάζεται λιπάσματα (αναλογισθείτε την επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα από νιτρικά).
Απαγορεύεται η χρήση φυτοφαρμάκων και μυκητοκτόνων, αφού αυτό που στην ουσία καλλιεργούμε, είναι ένας μύκητας.
Ο τέταρτος άξονας είναι σύνθετος: 1. Στην Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες χωράφια (στην κυριολεξία χιλιάδες), των οποίων οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να τα εκμεταλλευτούν, λόγω του ότι μένουν και εργάζονται σε μεγάλα αστικά κέντρα, πολύ μακριά δηλαδή. Ακόμη και η καλλιέργεια ελιάς ή σιταριού απαιτεί την παρουσία τους εκεί, αρκετές φορές και σε συγκεκριμένο χρόνο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μένουν ανεκμετάλλευτα, ή στην καλύτερη περίπτωση τα καλλιεργητικά τους έξοδα, να ισούνται με τα έσοδά τους από το συγκεκριμένο χωράφι. Σε αντίθεση με αυτά, η καλλιέργεια της τρούφας, δεν απαιτεί την παρουσία του καλλιεργητή, ο οποίος μπορεί να ασχολείται με την φυτεία του, όποτε αυτός ευκαιρεί, δίνοντας του ταυτόχρονα και την ευκαιρία να επισκέπτεται την γενέτειρά του.
Να σημειώσουμε εδώ ότι: εφόσον η συγκεκριμένη έκταση κατέχεται νόμιμα από τον φερόμενο ως ιδιοκτήτη της, με μια απλή κοινοποίηση στο δασαρχείο της περιοχής του, αποτρέπει το ενδεχόμενο να χαρακτηρισθεί -κάποια στιγμή- η συγκεκριμένη έκταση ως δασική.Το κείμενο που ακολουθεί, θα φανεί ίσως παιδαριώδες στους γνωρίζοντες περί την τρούφα, αποτελεί όμως ένα απαραίτητο υπόβαθρο γνώσεων, για όσους θέλουν να ασχοληθούν σοβαρά με αυτήν.
Τι είναι λοιπόν « η τρούφα »; Κατ’ αρχάς δεν είναι « η τρούφα », αλλά οι τρούφες. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες που ευδοκιμούν σε άγρια μορφή (περίπου 80 παγκοσμίως) και μερικές από αυτές ( περίπου 7 ποικιλίες), αξίζει να μπει κάποιος στον κόπο να τις καλλιεργήσει. Οι καλλιεργήσιμες ποικιλίες είναι συνήθως αυτές που το μέγεθός τους μπορεί να είναι από 5-10 γρ. μέχρι και 1 ή 1,5 κιλό. Εκτός από το άρωμα και τη γεύση που έχουν, αυτός (το μέγεθός τους δηλ.) είναι ίσως ο κυριώτερος παράγοντας που μας ωθεί στην καλλιέργειά τους.
Υπάρχει ένα διάστημα 3 μηνών περίπου – για κάθε ποικιλία -, στην διάρκεια του οποίου γίνεται η σταδιακή ωρίμανση και η συγκομιδή του συγκεκριμένου μανιταριού. Θα ακούσετε λοιπόν να μιλούν για την καλοκαιρινή ή τη χειμερινή τρούφα. Καλοκαιρινή σημαίνει ότι ωριμάζει και συλλέγεται το τρίμηνο του καλοκαιριού (Ιούνιο- Ιούλιο-Αύγουστο) και αντίστοιχα χειμερινή, ότι ωριμάζει και συλλέγεται το χειμώνα (Δεκέμβριο-Ιανουάριο Φεβρουάριο). Υπάρχει βέβαια και φθινοπωρινή ποικιλία (ποικιλίες για την ακρίβεια), που ωριμάζει και συλλέγεται το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο-Νοέμβριο).
Πρώτο λοιπόν χαρακτηριστικό γνώρισμα μιάς ποικιλίας τρούφας :
1. Η εποχή ωρίμανσης και συλλογής μιάς τρούφας, την χαρακτηρίζει σαν καλοκαιρινή, φθινοπωρινή ή χειμωνιάτικη.
Υπάρχει ένα διάστημα 3 μηνών περίπου – για κάθε ποικιλία -, στην διάρκεια του οποίου γίνεται η σταδιακή ωρίμανση και η συγκομιδή του συγκεκριμένου μανιταριού. Θα ακούσετε λοιπόν να μιλούν για την καλοκαιρινή ή τη χειμερινή τρούφα. Καλοκαιρινή σημαίνει ότι ωριμάζει και συλλέγεται το τρίμηνο του καλοκαιριού (Ιούνιο- Ιούλιο-Αύγουστο) και αντίστοιχα χειμερινή, ότι ωριμάζει και συλλέγεται το χειμώνα (Δεκέμβριο-Ιανουάριο Φεβρουάριο). Υπάρχει βέβαια και φθινοπωρινή ποικιλία (ποικιλίες για την ακρίβεια), που ωριμάζει και συλλέγεται το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο-Νοέμβριο).
Πρώτο λοιπόν χαρακτηριστικό γνώρισμα μιάς ποικιλίας τρούφας :
1. Η εποχή ωρίμανσης και συλλογής μιάς τρούφας, την χαρακτηρίζει σαν καλοκαιρινή, φθινοπωρινή ή χειμωνιάτικη.
Το δεύτερο γνώρισμα είναι πιο εμφανές. Αφορά το εξωτερικό της χρώμα. Υπάρχουν δύο κυρίως μεγάλες κατηγορίες : Οι άσπρες και οι μαύρες.
2. Από το εξωτερικό της χρώμα χαρακτηρίζεται σαν άσπρη ή μαύρη.
Τα πράγματα γίνονται λίγο πιο περίπλοκα, όταν κόψουμε την τρούφα και περιεργαστούμε το εσωτερικό της. Εσωτερικά, η μεγάλη πλειοψηφία των τρουφών είναι δίχρωμη. Το κοινό χρώμα σε όλες τις διχρωμίες είναι το λευκό. Το δεύτερο χρώμα όπως επίσης και τα νερά που βλέπουμε στην τομή της τρούφας, είναι δύο κύρια γνωρίσματα, που μας βοηθούν να προσδιορίσουμε την ποικιλία της τρούφας, οπτικά. (σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια, αυτό είναι δύσκολο). Π.χ. η καλοκαιρινή μαύρη (tuber aestivum), έχει νερά άσπρα-μπεζ και εμφανέστατα μπορεί να την ξεχωρίσει κάποιος από την χειμερινή μαύρη (tuber melanosporum), που τα νερά της είναι άσπρα-μαύρα. Να προσθέσουμε εδώ ότι, οι όχι άσπρες περιοχές, δηλ. τα μπεζ, τα κοκκινωπά, τα μαύρα νερά που βλέπουμε στην τομή της κάθε τρούφας, είναι οι περιοχές όπου βρίσκονται τα αναπαραγωγικά σπόρια της.
Το πόσο λεπτά (στενά) ή χοντρά είναι τα νερά στην τομή, είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της ποικιλίας. Π.χ. η tuber brumale που εξωτερικά είναι μαύρη και ωριμάζει το χειμώνα - όπως και η tuber melanosporum, που και αυτή είναι μαύρη και ωριμάζει το χειμώνα -,έχει λευκά νερά πολύ πιο παχιά, πιο χοντρά, από αυτά της melanosporum. Βέβαια η brumale ξεχωρίζει και για κάτι άλλο από την melanosporum : Εάν κάποιος πιέσει το φλοιό της (περίδιο) με δύναμη, ξεφλουδίζει.
3. Το χρώμα και το πάχος των νερών (διακλαδώσεων) της τομής.
2. Από το εξωτερικό της χρώμα χαρακτηρίζεται σαν άσπρη ή μαύρη.
Τα πράγματα γίνονται λίγο πιο περίπλοκα, όταν κόψουμε την τρούφα και περιεργαστούμε το εσωτερικό της. Εσωτερικά, η μεγάλη πλειοψηφία των τρουφών είναι δίχρωμη. Το κοινό χρώμα σε όλες τις διχρωμίες είναι το λευκό. Το δεύτερο χρώμα όπως επίσης και τα νερά που βλέπουμε στην τομή της τρούφας, είναι δύο κύρια γνωρίσματα, που μας βοηθούν να προσδιορίσουμε την ποικιλία της τρούφας, οπτικά. (σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια, αυτό είναι δύσκολο). Π.χ. η καλοκαιρινή μαύρη (tuber aestivum), έχει νερά άσπρα-μπεζ και εμφανέστατα μπορεί να την ξεχωρίσει κάποιος από την χειμερινή μαύρη (tuber melanosporum), που τα νερά της είναι άσπρα-μαύρα. Να προσθέσουμε εδώ ότι, οι όχι άσπρες περιοχές, δηλ. τα μπεζ, τα κοκκινωπά, τα μαύρα νερά που βλέπουμε στην τομή της κάθε τρούφας, είναι οι περιοχές όπου βρίσκονται τα αναπαραγωγικά σπόρια της.
Το πόσο λεπτά (στενά) ή χοντρά είναι τα νερά στην τομή, είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της ποικιλίας. Π.χ. η tuber brumale που εξωτερικά είναι μαύρη και ωριμάζει το χειμώνα - όπως και η tuber melanosporum, που και αυτή είναι μαύρη και ωριμάζει το χειμώνα -,έχει λευκά νερά πολύ πιο παχιά, πιο χοντρά, από αυτά της melanosporum. Βέβαια η brumale ξεχωρίζει και για κάτι άλλο από την melanosporum : Εάν κάποιος πιέσει το φλοιό της (περίδιο) με δύναμη, ξεφλουδίζει.
3. Το χρώμα και το πάχος των νερών (διακλαδώσεων) της τομής.
Αυτό το γνώρισμα που οπωσδήποτε χρειάζεται εμπειρία για να ανιχνευθεί και να μας βοηθήσει στην διάκρισή μιάς τρούφας από μια άλλη, είναι το άρωμα.
4. Το άρωμα.
Το τελευταίο από τα βασικά γνωρίσματα που θα μπορούσε να αναφέρει κανείς, είναι το εξωτερικό περίβλημα της τρούφας, το περίδιο (peridium) όπως λέγεται. Σε ορισμένες ποικιλίες το περίβλημα αυτό, ή μάλλον τα πολλά σπυράκια από τα οποία αποτελείται, είναι πιο χονδροειδή και με πιο κοφτερές ακμές (όπως στην aestivum και στην uncinatum), από ότι σε άλλες (π.χ. melanosporum), των οποίων τα σπυράκια είναι πιο απαλής υφής και φαίνονται σαν να έχουν λειανθεί, κατά κάποιο τρόπο.
5. Περίδιο
Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις όπου ακόμη και ένας έμπειρος τρουφοκυνηγός, ή τρουφοκαλλιεργητής, δύσκολα μπορεί να εκφέρει γνώμη. Εκεί μόνο η μικροσκοπική εξέταση των σπορίων των δύο ποικιλιών, θα μας δώσει απάντηση.
Συνοψίζοντας τα παραπάνω, μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε τις ποικιλίες τρούφας, ως εξής :
TUBER BORCHII. Λευκή τρούφα. Η πιο φθηνή – εμπορικά – τρούφα, έχει ωραίο, απαλό άρωμα και νερά λευκά-ανοικτό καφέ.
TUBER AESTIVUM. Μαύρη καλοκαιρινή τρούφα. Αρκετά σκληρή ποικιλία, ευπροσάρμοστη δηλ. σε διάφορες κλιματολογικές συνθήκες ( όπως και η borchii). Υπάρχει άγρια σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Τα νερά της είναι άσπρο-μπεζ.
TUBER UNCINATUM. Φθινοπωρινή μαύρη τρούφα. Θεωρείται αδελφικό είδος της aestivum, μόνο που ωριμάζει αργότερα. Νερά άσπρο-ανοιχτό κεραμιδί.
TUBER MELANOSPORUM. Χειμωνιάτικη μαύρη τρούφα. Η ακριβώτερη ποικιλία τρούφας, από τις καλλιεργούμενες. Πολλές υποδεέστερες ποικιλίες καλλιεργούνται μόνο και μόνο για να πουληθούν σαν μελανόσπορες. Για να νοθευτεί δηλ. η συγκεκριμένη ποικιλία. Τα νερά της είναι άσπρα- μελανά (κατάμαυρα), με κύριο χαρακτηριστικό, τα πολύ λεπτά άσπρα νερά.
TUBER BRUMALE. Χειμωνιάτικη μαύρη τρούφα. Χαμηλώτερης εμπορικής αξίας από την μελανόσπορη, γι’ αυτό και ανακατεύεται με αυτήν. Τα νερά της έχουν το ίδιο χρώμα με της μελανόσπορης, μόνο που είναι πιο χοντροκομμένα ( τα άσπρα).
TUBER MAGNATUM. Η μόνη τρούφα, της οποίας δεν έχει επιτευχθεί η καλλιέργεια (όχι με πλήρη επιτυχία, τουλάχιστον). Είναι μια κατηγορία από μόνη της. Υπάρχει άγρια, στην Ιταλία κυρίως και στην Κροατία. Είναι λευκή φθινοπωρινο-χειμερινή ποικιλία. Νερά άσπρα-μπεζ, λίγο πιο ανοικτά από της borchii. Η borchii συχνά χρησιμοποιείται για να νοθεύεται με αυτήν, η magnatum. Αναλογισθείτε ότι η τιμή της borchii είναι 50-80 ευρώ το κιλό και της magnatum 3.000-7.000 ευρώ το κιλό.
Συμπληρωματικά να πούμε ότι η Κινέζικη τρούφα (tuber indicum), χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια ανεξέλεγκτα, για να νοθευτεί η tuber melanosporum. Η συγκεκριμένη τρούφα – σε τομή -, είναι ολόϊδια με την μελανόσπορη, μόνο που δεν έχει καθόλου άρωμα, ούτε και γεύση και φυσικά είναι πάμφθηνη.
4. Το άρωμα.
Το τελευταίο από τα βασικά γνωρίσματα που θα μπορούσε να αναφέρει κανείς, είναι το εξωτερικό περίβλημα της τρούφας, το περίδιο (peridium) όπως λέγεται. Σε ορισμένες ποικιλίες το περίβλημα αυτό, ή μάλλον τα πολλά σπυράκια από τα οποία αποτελείται, είναι πιο χονδροειδή και με πιο κοφτερές ακμές (όπως στην aestivum και στην uncinatum), από ότι σε άλλες (π.χ. melanosporum), των οποίων τα σπυράκια είναι πιο απαλής υφής και φαίνονται σαν να έχουν λειανθεί, κατά κάποιο τρόπο.
5. Περίδιο
Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις όπου ακόμη και ένας έμπειρος τρουφοκυνηγός, ή τρουφοκαλλιεργητής, δύσκολα μπορεί να εκφέρει γνώμη. Εκεί μόνο η μικροσκοπική εξέταση των σπορίων των δύο ποικιλιών, θα μας δώσει απάντηση.
Συνοψίζοντας τα παραπάνω, μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε τις ποικιλίες τρούφας, ως εξής :
TUBER BORCHII. Λευκή τρούφα. Η πιο φθηνή – εμπορικά – τρούφα, έχει ωραίο, απαλό άρωμα και νερά λευκά-ανοικτό καφέ.
TUBER AESTIVUM. Μαύρη καλοκαιρινή τρούφα. Αρκετά σκληρή ποικιλία, ευπροσάρμοστη δηλ. σε διάφορες κλιματολογικές συνθήκες ( όπως και η borchii). Υπάρχει άγρια σχεδόν σε όλη την Ευρώπη. Τα νερά της είναι άσπρο-μπεζ.
TUBER UNCINATUM. Φθινοπωρινή μαύρη τρούφα. Θεωρείται αδελφικό είδος της aestivum, μόνο που ωριμάζει αργότερα. Νερά άσπρο-ανοιχτό κεραμιδί.
TUBER MELANOSPORUM. Χειμωνιάτικη μαύρη τρούφα. Η ακριβώτερη ποικιλία τρούφας, από τις καλλιεργούμενες. Πολλές υποδεέστερες ποικιλίες καλλιεργούνται μόνο και μόνο για να πουληθούν σαν μελανόσπορες. Για να νοθευτεί δηλ. η συγκεκριμένη ποικιλία. Τα νερά της είναι άσπρα- μελανά (κατάμαυρα), με κύριο χαρακτηριστικό, τα πολύ λεπτά άσπρα νερά.
TUBER BRUMALE. Χειμωνιάτικη μαύρη τρούφα. Χαμηλώτερης εμπορικής αξίας από την μελανόσπορη, γι’ αυτό και ανακατεύεται με αυτήν. Τα νερά της έχουν το ίδιο χρώμα με της μελανόσπορης, μόνο που είναι πιο χοντροκομμένα ( τα άσπρα).
TUBER MAGNATUM. Η μόνη τρούφα, της οποίας δεν έχει επιτευχθεί η καλλιέργεια (όχι με πλήρη επιτυχία, τουλάχιστον). Είναι μια κατηγορία από μόνη της. Υπάρχει άγρια, στην Ιταλία κυρίως και στην Κροατία. Είναι λευκή φθινοπωρινο-χειμερινή ποικιλία. Νερά άσπρα-μπεζ, λίγο πιο ανοικτά από της borchii. Η borchii συχνά χρησιμοποιείται για να νοθεύεται με αυτήν, η magnatum. Αναλογισθείτε ότι η τιμή της borchii είναι 50-80 ευρώ το κιλό και της magnatum 3.000-7.000 ευρώ το κιλό.
Συμπληρωματικά να πούμε ότι η Κινέζικη τρούφα (tuber indicum), χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια ανεξέλεγκτα, για να νοθευτεί η tuber melanosporum. Η συγκεκριμένη τρούφα – σε τομή -, είναι ολόϊδια με την μελανόσπορη, μόνο που δεν έχει καθόλου άρωμα, ούτε και γεύση και φυσικά είναι πάμφθηνη.
Καλλιέργεια Τρούφας
Η καλλιέργεια της τρούφας παρουσιάζει αρκετές ιδιαιτερότητες, σε σχέση με πρακτικές που χρησιμοποιούνται σε άλλες γεωργικές καλλιέργειες.Πρώτον, δεν μπορείς να δοκιμάσεις πως θα πάει η τρούφα στο χωράφι σου, φυτεύοντας 5-10 τρουφόδενδρα, όπως θα έκανες με μια ροδακινιά, ή μια καρυδιά, ή μια κερασιά. Εκτάσεις 2 , ή 3, ή 4 στρεμμάτων, είναι εκ προοιμίου καταδικασμένες σε αποτυχία, ιδίως εάν συνορεύουν με δασικές εκτάσεις, ή χωράφια όπου οι καλλιέργειες ψεκάζονται αφειδώς (αυτός είναι και ο λόγος που το 4ο ΕΣΠΑ, θα επιδοτεί τρουφοκαλλιέργειες άνω των 5 στρεμμάτων, όταν και εάν ανοίξει). Κάτω από πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις, καλλιέργειες εκτάσεως από 6 έως 10 στρέμματα, θα μπορούσαν να αποφέρουν καρπούς. Το 90% της επιτυχίας της καλλιέργειας της τρούφας, έγκειται στο να μπορέσουμε να εγκαταστήσουμε τον μύκητα μέσα στο χωράφι μας. Δηλαδή να μην εξαφανιστεί από τις ρίζες των δένδρων μας, είτε γιατί ο διπλανός μας ρίχνει στο χωράφι του μυκητοκτόνα, είτε γιατί άλλοι μύκητες που προϋπάρχουν στο δικό μας χωράφι, πολεμήσουν και εξαφανίσουν την τρούφα. Όσο λοιπόν μεγαλύτερη έκταση καλλιεργούμε, τόσο μεγαλύτερο αριθμό τρουφόδενδρων έχουμε στο χωράφι μας, τόσο περισσότερο εξασφαλίζουμε την επιτυχία της τρουφοκαλλιέργειας.
Στα χρόνια που λειτουργεί αυτό το site, ήρθαμε σε επαφή με πάρα πολλούς ιδιοκτήτες, μικρού κλήρου γης. Εάν έχετε 2-3, ή 4στρέμματα γης, μην ασχοληθείτε με την τρούφα. Αξιοποιήστε τα βάζοντας διάφορα οπωροφόρα, ή άλλου είδους δένδρα μέσα. Η τρούφα δεν χρειάζεται ιδιαίτερη περιποίηση σαν καλλιέργεια, ούτε και ιδιαίτερες γεωργικές γνώσεις, αλλά μην σας ξεγελάει αυτό. Χρειάζεται όλες τις προϋποθέσεις που αναφέραμε πιο πάνω και αυτές που παραθέτουμε παρακάτω.
Γιά κάποιον λοιπόν που θέλει να καλλιεργήσει τρούφα, η κυρίως δαπάνη, είναι μόνο το κόστος εγκατάστασης, καθώς οι ετήσιες καλλιεργητικές δαπάνες, όπως επίσης και οι καλλιεργητικές απαιτήσεις, είναι μηδαμινές, για όλη την παραγωγική ζωή της φυτείας. Αυτό λοιπόν το κόστος περιλαμβάνει τα εξής:
1. Αγορά δενδρυλλίων: η τιμή δενδρυλλίου είναι 17,80 euro συν ΦΠΑ. Το κάθε γαλλικό δενδρύλλιο συνοδεύεται από πιστοποιητικό σωστού εμβολιασμού των Γαλλικών οργανισμών INRA ή Ctifl. Το πανεπιστήμιο της Peruzia δίνει ομαδική πιστοποίηση γιά τα ιταλικά δενδρύλλια.
Δεν προτείνουμε την καλλιέργεια δύο ειδών τρούφας στο ίδιο χωράφι, εκτός και αν η έκτασή του είναι μεγάλη, οπότε μεταξύ των δύο ειδών τρούφας υπάρχει ασφαλής απόσταση.
(Σε υπάρχοντα δένδρα, δεν γίνεται εμβολιασμός)
2. Περίφραξη, για προστασία από γιδοπρόβατα, αγριογούρουνα και γενικώς άγρια ή ήμερα ζώα, που μπορεί να κάνουν ζημιά στα δένδρα ή στη τρούφα. Η περίφραξη, δεν είναι ανάγκη να είναι ιδιαίτερα ψηλή.
3. Σύστημα άρδευσης. Ανάλογα και με την έκταση της καλλιέργειας και εφόσον κριθεί απαραίτητο, ένα απλό σύστημα λάστιχων ποτίσματος και μπέκ βεντάλιες, είναι αρκετό. Να σημειώσουμε ότι το πότισμα σταγόνα-σταγόνα, έχει εγκαταλειφθεί από τους Γάλλους, λόγω του ότι ευνοεί την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος σε βάθος, πράγμα το οποίο δεν μας ενδιαφέρει. Αυτό που μας ενδιαφέρει για τη καλλιέργεια της τρούφας, είναι η ανάπτυξη των λεπτών ριζίδιων που βρίσκονται επιφανειακά (από 5-30 εκ. περίπου) πάνω στα οποία αναπτύσσεται η τρούφα. Να σημειώσουμε επίσης ότι η ποιότητα του νερού πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα.
Πολύτιμες πληροφορίες για τα ανωτέρω και αυτά που ακολουθούν, μπορείτε να βρείτε στο νέο site
www.geo-troufa.net
Στην υπόλοιπη ζωή της φυτείας μας η όλη καλλιεργητική φροντίδα αφορά τρία πράγματα :
α) Σε μεγάλες περιόδους καλοκαιρινής ανομβρίας (από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο), χρειάζεται ανά 15-20 ημέρες ΕΛΑΦΡΥ πότισμα. ΤΟ ΠΟΛΥ ΝΕΡΟ ΒΛΑΠΤΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΗΡΑΣΙΑ.
β) Ανάλογα με το είδος δένδρου που έχουμε διαλέξει και τον προσανατολισμό του χωραφιού (πολλή, λίγη ή μέτρια ηλιοφάνεια) χρειάζεται κάθε χρόνο ένα λιτό, εξειδικευμένο κλάδεμα. Σε νοτιότερες περιοχές της χώρας μας, ίσως αυτό να είναι και τελείως περιττό.
γ) Ένα πολύ επιφανειακό σκάλισμα γύρω από κάθε δένδρο, έτσι ώστε να αερίζεται το έδαφος.
Συνοψίζοντας, ο καθένας καταλαβαίνει, ότι η συγκεκριμένη καλλιέργεια δεν απαιτεί εργατικά χέρια, δεν χρειάζεται λιπάσματα και η χρήση κάθε είδους χημικών (ραντίσματα), απαγορεύεται αυστηρά. Είναι μία απλή καλλιέργεια, που δεν απαιτεί την παρουσία του καλλιεργητή, γι' αυτό και απευθύνεται και σε αυτούς, που δεν είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες. Παρ' όλα αυτά, η επιτυχία της καλλιέργειας εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό, από την ποιότητα του χώματος του χωραφιού, που πρέπει να έχει συγκεκριμένες προδιαγραφές.
ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Ο τρόπος που πρέπει να κινηθεί κάποιος που ενδιαφέρεται να καλλιεργήσει τρούφα είναι ο εξής:
1. Παίρνετε δείγμα χώματος από τρία διαφορετικά και σε απόσταση μεταξύ τους σημεία του χωραφιού σας (να σημειωθεί εδώ, ότι χρειάζεται ένα επιφανειακό και ένα βαθύτερο δείγμα χώματος προς ανάλυση , ανά 2-2,5 στρέμματα περίπου). Από το πρώτο σημείο, παίρνετε ένα επιφανειακό δείγμα (15-20 εκ. κάτω από την επιφάνεια ) και ένα δείγμα από βάθος 40 εκ. Το ίδιο κάνετε και στα άλλα δύο σημεία. Έχετε λοιπόν 3 επιφανειακά δείγματα και 3 από βαθύτερα σημεία. Η διεύθυνση του εργαστηρίου που θα τα στείλετε, είναι : Γιάννης Σαχαρίδης, Ορμύλια Χαλκιδικής, τηλ. 23710 41954-κιν. 6993 652167.
Θα γράψετε μέσα ότι θέλετε ανάλυση για τρούφα.
2. Το επόμενο βήμα -εφόσον τα αποτελέσματα της ανάλυσης του χώματος είναι κατάλληλα- είναι να έρθουμε στο χωράφι σας, για να κάνουμε τον επιτόπιο έλεγχο. Ο περιβάλλοντας χώρος (γειτονικές καλλιέργειες που ψεκάζονται, γειτνίαση με δάσος, είδος δένδρων με τα οποία γειτονεύετε κλπ), το μικροκλίμα και κάποιοι άλλοι αστάθμητοι παράγοντες, θα επηρεάσουν σοβαρά την μελλοντική σας καλλιέργεια. Ο έλεγχος αυτός έχει κόστος 450,00 euro και συμπεριλαμβάνει και την τελική τεχνική έκθεση για το χωράφι σας. Δηλ., σας προτείνουμε το καταλληλότερο είδος δένδρου και το αποδοτικότερο για το ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ χωράφι, είδος τρούφας. Εφόσον τελικά παραγγείλετε τα δενδρύλλια από εμάς, το ποσό αυτό αφαιρείται από το συνολικό ποσό της παραγγελίας σας (εφόσον η παραγγελία είναι πάνω από 300 φυτά). Η τεχνική υποστήριξη δεν τελειώνει εδώ. Θεωρούμε απαραίτητη την παρουσία μας στο χωράφι, για να σας υποδείξουμε τον σωστό τρόπο φύτευσης, όπως επίσης και για να αποφευχθούν τυχόν λάθη. Γι' αυτό και σας παραδίδουμε τα φυτά προσωπικά, στο χωράφι σας.
1. Παίρνετε δείγμα χώματος από τρία διαφορετικά και σε απόσταση μεταξύ τους σημεία του χωραφιού σας (να σημειωθεί εδώ, ότι χρειάζεται ένα επιφανειακό και ένα βαθύτερο δείγμα χώματος προς ανάλυση , ανά 2-2,5 στρέμματα περίπου). Από το πρώτο σημείο, παίρνετε ένα επιφανειακό δείγμα (15-20 εκ. κάτω από την επιφάνεια ) και ένα δείγμα από βάθος 40 εκ. Το ίδιο κάνετε και στα άλλα δύο σημεία. Έχετε λοιπόν 3 επιφανειακά δείγματα και 3 από βαθύτερα σημεία. Η διεύθυνση του εργαστηρίου που θα τα στείλετε, είναι : Γιάννης Σαχαρίδης, Ορμύλια Χαλκιδικής, τηλ. 23710 41954-κιν. 6993 652167.
Θα γράψετε μέσα ότι θέλετε ανάλυση για τρούφα.
2. Το επόμενο βήμα -εφόσον τα αποτελέσματα της ανάλυσης του χώματος είναι κατάλληλα- είναι να έρθουμε στο χωράφι σας, για να κάνουμε τον επιτόπιο έλεγχο. Ο περιβάλλοντας χώρος (γειτονικές καλλιέργειες που ψεκάζονται, γειτνίαση με δάσος, είδος δένδρων με τα οποία γειτονεύετε κλπ), το μικροκλίμα και κάποιοι άλλοι αστάθμητοι παράγοντες, θα επηρεάσουν σοβαρά την μελλοντική σας καλλιέργεια. Ο έλεγχος αυτός έχει κόστος 450,00 euro και συμπεριλαμβάνει και την τελική τεχνική έκθεση για το χωράφι σας. Δηλ., σας προτείνουμε το καταλληλότερο είδος δένδρου και το αποδοτικότερο για το ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ χωράφι, είδος τρούφας. Εφόσον τελικά παραγγείλετε τα δενδρύλλια από εμάς, το ποσό αυτό αφαιρείται από το συνολικό ποσό της παραγγελίας σας (εφόσον η παραγγελία είναι πάνω από 300 φυτά). Η τεχνική υποστήριξη δεν τελειώνει εδώ. Θεωρούμε απαραίτητη την παρουσία μας στο χωράφι, για να σας υποδείξουμε τον σωστό τρόπο φύτευσης, όπως επίσης και για να αποφευχθούν τυχόν λάθη. Γι' αυτό και σας παραδίδουμε τα φυτά προσωπικά, στο χωράφι σας.
ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Από τον 4ο περίπου χρόνο μετά την φύτευση, αρχίζει μία υποτυπώδης παραγωγή, η οποία βαίνει διαρκώς αυξανόμενη μέχρι και τον 15ο περίπου χρόνο, οπότε και φθάνει σε πολύ αξιόλογα επίπεδα. Ο σκοπός των καλλιεργητικών μας παρεμβάσεων όλα τα επόμενα χρόνια, είναι να διατη-ρήσουμε σε αυτά τα επίπεδα την παραγωγή, όπως και αν διαμορφώνονται οι κλιματολογικές συνθήκες κάθε χρονιά.
Να αναφερθούμε εδώ, στον τρόπο συλλογής της παραγωγής, ο οποίος έχει αρκετές ιδιαιτερότητες. Το είδος της τρούφας που καλλιεργείται, μπορεί να είναι η χειμερινή μαύρη (tuber melanosporum), η καλοκαιρινή μαύρη (tuber aestivum), η φθινοπωρινή (tuber uncinatum), κ.λ.π. Τι σημαίνει, ας πούμε χειμερινή μαύρη, για τη διαδικασία της συλλογής;
Σημαίνει ότι από το τέλος Νοεμβρίου, μέχρι τις αρχές Μαρτίου ( για 3,5 περίπου μήνες), ο παραγωγός πηγαίνει από 1 έως 3 φορές την εβδομάδα στο χωράφι του ( για 1-2 ώρες) και μαζεύει σταδιακά, όσες τρούφες είναι ώριμες κάθε φορά.
Οι λέξεις αγροτικό αυτοκίνητο, κλούβες μεταφοράς αγροτικών προϊόντων, φόρτωμα, ξεφόρτωμα και κυρίως εργατικά χέρια και μεροκάματα, είναι παντελώς άγνωστες στον τρουφοπαραγωγό. Όλα τα παραπάνω έχουν αντικατασταθεί, από μία και μόνο λέξη, που αντιπροσωπεύει το κυριότερο και πιο αναντικατάστατο εργαλείο του: ΤΟ ΤΡΟΥΦΟΣΚΥΛΟ. Τα σκυλιά που είναι ειδικά εκπαιδευμένα για να βρίσκουν τρούφα, είναι ο μόνος ασφαλής μέχρι σήμερα τρόπος, για να βγάλει κανείς την ΩΡΙΜΗ τρούφα από το χωράφι του (στη Γαλλία βέβαια, χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα – από παραδοσιακούς, μεγάλης ηλικίας, αγρότες -, θηλυκά γουρούνια). Τα σκυλιά αυτά, είναι συνήθως κυνηγόσκυλα και αντιλαμβάνονται – με την όσφρησή τους – τα πλούσια αρώματα της ώριμης τρούφας, την οποία και βγάζουν από το έδαφος, σκάβοντας με τα πόδια τους.troufa.net
Να αναφερθούμε εδώ, στον τρόπο συλλογής της παραγωγής, ο οποίος έχει αρκετές ιδιαιτερότητες. Το είδος της τρούφας που καλλιεργείται, μπορεί να είναι η χειμερινή μαύρη (tuber melanosporum), η καλοκαιρινή μαύρη (tuber aestivum), η φθινοπωρινή (tuber uncinatum), κ.λ.π. Τι σημαίνει, ας πούμε χειμερινή μαύρη, για τη διαδικασία της συλλογής;
Σημαίνει ότι από το τέλος Νοεμβρίου, μέχρι τις αρχές Μαρτίου ( για 3,5 περίπου μήνες), ο παραγωγός πηγαίνει από 1 έως 3 φορές την εβδομάδα στο χωράφι του ( για 1-2 ώρες) και μαζεύει σταδιακά, όσες τρούφες είναι ώριμες κάθε φορά.
Οι λέξεις αγροτικό αυτοκίνητο, κλούβες μεταφοράς αγροτικών προϊόντων, φόρτωμα, ξεφόρτωμα και κυρίως εργατικά χέρια και μεροκάματα, είναι παντελώς άγνωστες στον τρουφοπαραγωγό. Όλα τα παραπάνω έχουν αντικατασταθεί, από μία και μόνο λέξη, που αντιπροσωπεύει το κυριότερο και πιο αναντικατάστατο εργαλείο του: ΤΟ ΤΡΟΥΦΟΣΚΥΛΟ. Τα σκυλιά που είναι ειδικά εκπαιδευμένα για να βρίσκουν τρούφα, είναι ο μόνος ασφαλής μέχρι σήμερα τρόπος, για να βγάλει κανείς την ΩΡΙΜΗ τρούφα από το χωράφι του (στη Γαλλία βέβαια, χρησιμοποιούνται ακόμη και σήμερα – από παραδοσιακούς, μεγάλης ηλικίας, αγρότες -, θηλυκά γουρούνια). Τα σκυλιά αυτά, είναι συνήθως κυνηγόσκυλα και αντιλαμβάνονται – με την όσφρησή τους – τα πλούσια αρώματα της ώριμης τρούφας, την οποία και βγάζουν από το έδαφος, σκάβοντας με τα πόδια τους.troufa.net
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου