Στην ουρά για τον Άγιο Πέτρο περιμένουν τρεις νεαρές κοπέλες. Έρχεται η πρώτη:
-Εγώ ήμουν παντρεμένη επί δέκα χρόνια και ποτέ δεν απάτησα τον άντρα
μου, ούτε καν ξενοκοίταξα ποτέ. Εργαζόμουν 8 ώρες κάθε μέρα,
μαγείρευα, συγύριζα το σπίτι, μεγάλωνα τα πέντε παιδιά μας και πήγαινα
κάθε Κυριακή στην εκκλησία, εξομολογούμενη, νηστεύοντας και
μεταλαβαίνοντας πάντα Χριστούγεννα και Πάσχα και Δεκαπενταύγουστο.
-Και πώς πέθανες, τόσο νέα;
-Από την πολλή δουλειά, τη νηστεία, την προσευχή και τις αγρύπνιες
κλονίστηκε η υγεία μου, άγιε!
-Τέκνον μου, εσύ είχες πραγματικά αγιάσει! Πήγαινε πρώτη πόρτα δεξιά.
Πάς κατ' ευθείαν στην αγκαλιά του Αβραάμ μαζί με τους άγιους και τους
μάρτυρες!
