1.Το ζήτημα της πολιτ ικής ισχύος της “εκδοτικής- επιχειρηματικής ελίτ” φάνηκε ν α ανοίγει πάλι, τους δύο τελευ ταίους μήνες του έτους που πέρ ασε.
α) Ο εκδότης Σταύρος Ψυχάρης, με άρθρο του στο “ΒΗΜΑ” στις 18.11.12, με τίτλο “Η Ελλάδα δ εν είναι αποικία”, δείχνει σφό δρα ενοχλημένος με τις μεταρρυ θμίσεις που ετοιμάζονται για τ ις τράπεζες –τις “νέες συνθήκε ς υπό τις οποίες καλούνται να κινηθούν οι τράπεζες”:
“Το σχέδιο για τον έλεγχο των ελληνικών τραπεζών από την τρό ικα και τις παραφυάδες της δημ ιουργεί την εντύπωση ότι η Ελλ άδα έχει περιέλθει σε καθεστώς διομολογήσεων. Φαντάζει χώρα υπό κατοχήν από ξένες δυνάμεις (…).
Είναι καταφανές ότι αν δεν σκο πείται, πάντως μπορεί να επιχε ιρηθεί η λειτουργία ενός σχεδί ου που θα σημάνει αφελληνισμό των τραπεζών και καταστροφή το υ κορμού της ελληνικής οικονομ ίας (…).
Οσοι ερευνούν για δάνεια των ε φημερίδων ας γνωρίζουν ότι ο ‘θησαυρός’ θα είναι άνθρακες. Και ότι οι εφημερίδες αυτής τ ης χώρας μπορεί να εκδοθούν ακ όμη και τετρασέλιδες - αλλά θα εκδοθούν και θα κυκλοφορήσουν , έστω χέρι με χέρι!”.


